راهنمای طراحی مسیر

مسیرت رو روی نقشه بکش

روی نقشه کلیک کن تا نقطه اضافه بشه. هر کلیک یه نقطه‌ی جدید به انتهای مسیر اضافه می‌کنه و خط مشکی نازک بین نقطه‌ها کشیده می‌شه — این همون مسیریه که تو کشیدی.

نقطه‌ها رو می‌تونی بکشی و جابه‌جا کنی. روی دایره‌ی کوچیک وسط هر خط هم که بزنی، یه نقطه‌ی میانی اضافه می‌شه. برای حذف یه نقطه، فقط روش کلیک کن (راست‌کلیک هم کار می‌کنه). اگه اشتباهی پاک شد، دکمه‌ی «تغییر قبلی» برش می‌گردونه.

امتیاز XContest رو بخون

عدد بزرگ بالای پنل کناری، امتیاز رسمی XContest مسیرته. زیرش نوع مسیر و ضریبش نوشته شده: مسافت آزاد ۱.۰۰، مثلث آزاد ۱.۲۰، مثلث FAI ۱.۴۰، مثلث آزاد بسته ۱.۴۰ و مثلث FAI بسته ۱.۶۰.

قاعده‌ای که بیشترین امتیاز رو بده خودکار انتخاب می‌شه — لازم نیست خودت حساب کنی.

خط آبی: مسیری که واقعاً امتیاز می‌گیره

قواعد XContest حداکثر ۳ نقطه‌ی چرخش رو می‌پذیره. اگه مسیرت نقطه‌های بیشتری داشته باشه، ابزار بین همه‌ی حالت‌های ممکن می‌گرده و بهترین ترکیب «شروع + تا ۳ چرخش + پایان» رو پیدا می‌کنه.

اون ترکیب با خط‌چین آبی روی نقشه کشیده می‌شه. خط مشکی نازک همون مسیر خودته؛ نقطه‌ی اول مسیرت دایره‌ی مشکی و نقطه‌ی آخرش مربع مشکیه، و روی هر دو خط فلش‌های جهت حرکت هست.

اینجا یه نکته‌ی مهم هست که خیلی‌ها رو گیج می‌کنه: در مثلث، چیزی که امتیاز می‌گیره خود مثلثه، نه مسیر شروع تا پایان. امتیاز از «محیط مثلثِ سه نقطه‌ی چرخش منهای فاصله‌ی بستگی» درمیاد. برای همین مثلث بسته و با خط‌چین آبی پررنگ کشیده می‌شه — هر سه ضلعش. دور هر نقطه‌ی چرخش هم یه حلقه با فلش کمانی هست که نشون می‌ده از کدوم سمت دورش می‌چرخی.

پای ورود (از نقطه‌ی شروع تا چرخش ۱) و پای خروج (از چرخش ۳ تا نقطه‌ی پایان) هیچ امتیازی نمی‌گیرن، برای همین نازک و خاکستری نقطه‌چین کشیده می‌شن. خط‌چین کم‌رنگ آبی هم فاصله‌ی بستگیه (شروع تا پایان) که از محیط کم می‌شه.

در مسافت آزاد برعکسه: اونجا خود خط شروع→چرخش‌ها→پایان همون چیزیه که امتیاز می‌گیره، پس یکپارچه و پررنگ کشیده می‌شه و پای بی‌امتیازی وجود نداره.

فایل پروازت رو آپلود کن

دکمه‌ی «آپلود مسیر» فایل IGC (خروجی واریو و XCTrack)، GPX، KML و KMZ رو می‌خونه.

سرور اول چرخش‌های ترمال رو جمع می‌کنه (وگرنه حلقه‌ها همه‌ی نقطه‌ها رو می‌بلعن)، بعد مسیر رو به ۲۵ نقطه ساده می‌کنه و می‌کشه روی نقشه. بلافاصله هم امتیاز رسمی پروازت رو می‌بینی.

لایه‌های نقشه

گوشه‌ی بالا-چپِ خود نقشه سه دکمه‌ی کوچک هست: توپوگرافی (پیش‌فرض — خطوط تراز و سایه‌ی کوه)، ماهواره‌ای و نقشه راه. با یک لمس عوض می‌شن و جایی از نقشه رو نمی‌گیرن.

تایل‌ها از کش خود سایت میان، پس سریع‌تر بالا میان و به سرور بیرونی وابسته نیستن.

سمت راست نقشه یه نوار باریک خالی هست با برچسب «اسکرول». روی موبایل، کشیدن انگشت روی خود نقشه صفحه رو اسکرول نمی‌کنه (نقشه جابه‌جا می‌شه)؛ برای اسکرول کردن صفحه، انگشتت رو روی اون نوار بکش.

باد در ارتفاع پرواز

سمت چپ نقشه یه میله‌ی عمودی هست. باهاش ارتفاع رو انتخاب می‌کنی (از سطح دریا، از صفر تا ۵۵۰۰ متر) و باد همون ارتفاع روی نقشه کشیده می‌شه — نه باد سطح زمین.

نمایش باد دقیقاً همون چیزیه که تو هوانما می‌بینی: رنگ پس‌زمینه سرعت باد رو می‌گه و ذره‌های روان جهت وزش رو. طیف رنگ زیر نقشه هست: فیروزه‌ای آرومه، قرمز یعنی بالای ۷۰ کیلومتر بر ساعت.

عددی که پایین میله می‌بینی، میانگین باد کل کادر نقشه در همون ارتفاع و همون ساعته، با جهتی که باد ازش میاد (مثلاً «غربی» یعنی از غرب می‌وزه).

زیر نقشه دکمه‌ی باد: روشن/خاموش هست و کنارش یه تایم‌لاین: نوارش رو چپ و راست بکش تا ساعت عوض شه — تا دو روز آینده، ساعت‌به‌ساعت. خط‌های روشن روی نوار نیمه‌شب‌ها رو نشون می‌دن. با ترکیب این نوار و میله‌ی ارتفاع می‌تونی قبل از پرواز ببینی ساعت چند و تو چه ارتفاعی باد به نفعته.

جاهایی که ارتفاع انتخابی از زمین پایین‌تره (مثلاً ۵۰۰ متر روی یه قله‌ی ۳۰۰۰ متری) کم‌رنگ می‌شن، چون اونجا اصلاً هوایی نیست که بادش معنی بده.

داده‌ی باد پیش‌بینیه، نه اندازه‌گیری لحظه‌ای. مثل هر پیش‌بینی دیگه‌ای، هر چی به زمان پرواز نزدیک‌تر بشی دقیق‌تر می‌شه. جای بررسی شرایط واقعی سایت رو نمی‌گیره.

نیم‌رخ ارتفاعی

زیر نقشه، نیم‌رخ ارتفاع زمین در امتداد مسیر کشیده می‌شه. با موس روش حرکت کنی، ارتفاع هر نقطه و نسبت گلاید لازم رو نشون می‌ده.

این برای فهمیدن اینکه کجای مسیر ممکنه گیر کنی خیلی کمک می‌کنه.

خروجی برای دستگاه پرواز

GPX برای XCTrack و اغلب واریوها، KML برای Google Earth، و CUP برای Flymaster و LX.

QR برای XCTrack

با دکمه‌ی «QR برای XCTrack» یه کد ساخته می‌شه که مستقیم تو خود XCTrack خونده می‌شه: منوی Task ← Edit task ← منوی سه‌نقطه ← Load task from QR code.

دو حالت داری: «همه‌ی نقاط مسیر» (کد ریزتر ولی شکل کامل مسیر) و «فقط نقاط امتیازی» (کد درشت‌تر و راحت‌تر برای اسکن). اگه گوشی سخت می‌خوندش، حالت دوم رو بزن.

ذخیره، گالری و اشتراک‌گذاری

اگه وارد حساب کاربریت شده باشی، می‌تونی مسیر رو با اسم ذخیره کنی. مسیرهای ذخیره‌شده تو کارت «مسیرهای من» میان و با یه کلیک دوباره روی نقشه باز می‌شن.

اگه تیک «نمایش در گالری عمومی» رو بزنی، مسیرت تو «گالری عمومی مسیرها» برای بقیه هم دیده می‌شه. کنار مسیرهای خودت — چه تو «مسیرهای من» چه تو گالری — دکمه‌ی حذف هست.

دکمه‌ی «اشتراک‌گذاری لینک» هم یه لینک می‌سازه که هر کی بازش کنه، همین مسیر رو می‌بینه. نه لاگین لازم داره نه ذخیره کردن.